İlk Evcil Hayvan Seçimi

Evcil hayvan almak duygusal bir karar gibi görünür. Aslında büyük ölçüde matematiksel bir karardır. Zaman, bütçe, alan ve sabır hesabı yapılır. Doğru tür seçilirse hem siz hem hayvan rahat eder. Yanlış seçim ise iki taraf için de yıllarca süren bir yük olur.

Aşağıdaki adımlar, ilk evcil hayvan seçimi sürecini sırayla ilerletmeniz için hazırlandı. Acele etmeyin. Karar vermeden önce en az birkaç hafta düşünün.

Adım Adım Karar Süreci

1. Günlük boş zamanınızı dürüstçe ölçün. Bir hafta boyunca evde geçirdiğiniz saatleri not edin. Sabah kaçta çıkıyorsunuz, akşam kaçta dönüyorsunuz? Köpek günde en az 2 kez dışarı çıkmak ister. Kedi daha bağımsızdır ama ilgisiz kalmaz. Kuş ve kemirgenler kafes temizliği ister. Günde 30 dakikanız bile yoksa henüz hazır değilsiniz.

2. Yaşam alanınızı değerlendirin. Metrekare kadar, evin düzeni de önemli. Balkonu olmayan küçük bir daire büyük ırk bir köpek için uygun değil. Kuş kafesi için duvara yakın, cereyan almayan bir köşe gerekir. Tavşan ise koşacak düz zemin ister. Kiracıysanız ev sahibinizin izni olup olmadığını önceden netleştirin.

3. Aylık bütçeyi çıkarın. Sadece mama değil; kum, kafes altlığı, oyuncak, tırnak makası, tarak, aşı ve rutin veteriner kontrolleri de hesaba katılır. Ayrıca beklenmedik bir sağlık gideri için küçük bir kenar payı bırakın. Bütçe zorlanıyorsa daha düşük maliyetli bir tür seçmek utanılacak bir şey değil, sorumluluktur.

4. Alerji ve ev halkını kontrol edin. Evde astım veya tüy alerjisi olan biri varsa önce test yaptırın. Küçük çocuk varsa kırılgan hayvanlardan uzak durun. Guinea pig sakin bir mizaca sahiptir ama sert tutulduğunda strese girer. Yaşlı bir aile büyüğü varsa hareketli bir yavru köpek zorlayıcı olabilir.

5. Ne kadar süre bağlanacağınızı bilin. Bu bir taahhüttür. Kedi ve köpek uzun yıllar sizinle yaşar. Tavşan ve guinea pig daha kısa ömürlüdür ama yine de yıllar sürer. Muhabbet kuşu da öyle. Önümüzdeki 10 yılda taşınma, iş değişikliği veya yurt dışı planınız varsa şimdiden düşünün.

6. Karakter uyumunu düşünün. Sessizlik seven biriyseniz sabahları öten bir kuş sizi yorabilir. Fiziksel aktivite istiyorsanız köpek iyi bir yürüyüş arkadaşıdır. Az müdahale isteyen, kendi kendine oyalanan bir arkadaş arıyorsanız kedi daha uygun olur.

7. Türler arasında karşılaştırma yapın. Aşağıdaki tablo kaba bir başlangıç noktası verir.

8. Gerçek bir hayvanla vakit geçirin. Karar vermeden önce bir barınakta gönüllü olun ya da hayvanı olan bir arkadaşınızda birkaç gün kalın. Kokusu, sesi, tüyü, temizlik yükü... Hepsini bizzat deneyimleyin. Fotoğraf ile gerçek hayat farklıdır.

9. Sahiplenmeyi öncelikli düşünün. Barınaklarda ve yerel sahiplendirme gruplarında yuva bekleyen çok sayıda hayvan var. Yetişkin bir hayvanın karakteri bellidir; sürpriz daha azdır. Bu, ilk kez hayvan bakacak biri için avantajdır.

10. Eve gelmeden önce hazırlığı bitirin. Yatak, mama kabı, su kabı, taşıma çantası, tuvalet düzeni ve birkaç oyuncak hazır olsun. Yakınınızdaki veterineri önceden belirleyin. Aşı takvimini ilk hafta içinde konuşun.

Sık Yapılan Hatalar

• Görünüşe göre seçmek. Sevimli bir yavru birkaç ay sonra 30 kiloluk bir köpek olabilir. Yetişkin boyutunu araştırın.
• Ani karar vermek. Vitrinde görüp o gün eve getirmek en yaygın hata. Sonrası genelde pişmanlıkla bitiyor.
• Çocuğa hediye olarak almak. Sorumluluğu her zaman bir yetişkin üstlenmeli. Çocuk yardımcı olur, sahibi olmaz.
• Beslenmeyi ucuza getirmeye çalışmak. Kalitesiz mama ve sofradan artan yemek uzun vadede veteriner masrafı olarak geri döner. Beslenme hataları başlıklı içerikleri mutlaka okuyun.
• İkinci hayvanı hemen almak. "Sıkılmasın" diye gelen ikinci hayvan çoğu zaman iş yükünü ikiye katlar. İlkini oturtun.
• Tüy ve diş bakımını atlamak. Düzenli tarama ve diş temizliği sonradan başlanan işler değildir. İlk günden alışkanlık haline getirilir.
• Tuvalet eğitimini geciktirmek. İlk hafta kurulan düzen aylarca sürecek alışkanlığı belirler.

Özet